Kalendarium życia

1936

9 października na ulicy Tynieckiej w Warszawie w rodzinie Marii ze Sztechmanów i Wiktora Osieckich przychodzi na świat Agnieszka Osiecka.

 

1937

17 września w rzymsko-katolickiej parafii Bożego Ciała na Kamionku (prawobrzeżna Warszawa) odbywa się chrzest Agnieszki Osieckiej. Osieccy przenoszą się do Zakopanego, gdzie prowadzą kawiarnię Watra.

 

1939

W sierpniu Osieccy wracają do Warszawy, mieszkają na Saskiej Kępie pod adresem Jakubowska 16/5.

 

1939–1944

Agnieszka Osiecka pozostaje pod opieką dziadków i guwernantki, a kolejne klasy zalicza w Prywatnej Polskiej Szkole Powszechnej Jadwigi Reutt. Osieccy prowadzą kawiarnię Watra na ulicy Moniuszki. Wybuch powstania warszawskiego zastaje ich w Śródmieściu. Przebywają tam (w piwnicach przy ulicy Moniuszki) do kapitulacji. Po wypędzeniu z miasta trafiają do obozu w Pruszkowie, a potem do obozu pracy w Sankt Pölten w Dolnej Austrii.

 

1945

W czerwcu Osieccy wracają do Warszawy. Kamienicę, w której mieszkali w czasie okupacji, zastają zrujnowaną. Wprowadzają się do ojca Marii Osieckiej na Jakubowską 14/2. We wrześniu Agnieszka idzie do IV klasy Publicznej Szkoły Powszechnej nr 173 w Warszawie. 27 grudnia jako dziewięciolatka zaczyna pisać dziennik. W pierwszym zapisanym przez siebie albumie rekonstruuje najważniejsze dotąd zdarzenia w jej życiu i notuje kilka wydarzeń bieżących.

 

1947

 Agnieszka Osiecka wstępuje do Związku Harcerstwa Polskiego.

 

1948

16 czerwca kończy szkołę powszechną. 1 września rozpoczyna naukę w Szkole Ogólnokształcącej Stopnia Licealnego nr XII im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie.

 

1949

Osieccy przeprowadzają się do Bronisławy ze Sztechmanów Nowakowskiej (siostry ojca Marii Osieckiej), która zajmuje dwupokojowe mieszkanie przy ulicy Dąbrowieckiej 25/3. 18 maja Agnieszka Osiecka przybiera pseudonim Bożena Ostoja i zaczyna pisać dziennik. 22 października wstępuje do Związku Młodzieży Polskiej, w którym pełnić będzie potem funkcje sekretarki koła i kierowniczki agitacyjno-propagandowej. Zaczyna trenować pływanie w Centralnym Wojskowym Klubie Sportowym.

 

1950

Jest opiekunką świetlicy dziecięcej i pracuje społecznie (po kilka godzin w tygodniu) jako instruktorka wychowana fizycznego w Domu Harcerza na Grochowie.

 

1951

Wiktor Osiecki oficjalnie już spotyka się z Józefiną Pellegrini i zrzeka się mieszkania na Dąbrowieckiej na rzecz Marii Osieckiej.

 

1952

W dniach 21 stycznia – 28 marca Agnieszka Osiecka przechodzi szkolenie sanitarne i zdobywa upoważnienie do noszenia Odznaki Przysposobienia Sanitarnego drugiego stopnia. W maju zdaje maturę, a 5 czerwca uzyskuje Świadectwo Dojrzałości Szkoły Ogólnokształcącej Stopnia Licealnego. 5 września zostaje immatrykulowana jako studentka Wydziału Filozofii Społecznej i rozpoczyna studia dziennikarskie.

 

1953

Zostaje usunięta z ZMP. 16 listopada Komitet Kultury Fizycznej w Warszawie przyznaje jej prawo noszenia odznaki zwykłej stopnia pierwszego.

 

1954

Odbywa letnie praktyki dziennikarskie w gdańskim „Głosie Wybrzeża” – poznaje wówczas Sławomira Siereckiego i twórców teatrzyku Bim-Bom (m.in. Zbigniewa Cybulskiego i Bogumiła Kobielę).

 

1955

Publikuje m.in. w „Sztandarze Młodych” i „Po Prostu” (tu m.in. tekst krytyczny wobec Poematu dla dorosłych Adama Ważyka). Zaprzyjaźnia się z Grzegorzem Lasotą i poznaje dzięki niemu Witolda Dąbrowskiego (przez dwa lata będzie jego dziewczyną). Spędza pierwsze w życiu wakacje na Mazurach. Wstępuje do Studenckiego Teatru Satyryków, gdzie debiutuje tekstem Kolory (Piosenka o kolorach). W STS-ie pozostanie w charakterze autorki tekstów (ok. 166) i członkini rady artystycznej

do 1972 roku.

 

1956

Od 1 czerwca należy do Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Broni na ocenę bardzo dobrą pracę magisterską Powojenne inscenizacje Czechowa w Polsce (z egzaminu magisterskiego również otrzymuje ocenę bardzo dobrą) i 14 czerwca otrzymuje dyplom magisterski Wydziału Dziennikarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

 

1957

Pisuje reportaże do dziennika „Sztandar Młodych”. Latem wyjeżdża wraz z STS-em na Światowy Festiwal Młodzieży do Moskwy, a potem na winobranie do Burgundii we Francji. Po raz pierwszy odwiedza wówczas Maisons-Laffitte (dokąd przywozi z Polski maszynopis Cmentarzy Marka Hłaski – swej ówczesnej sympatii), poznaje Jerzego Giedroycia i jego współpracowników. Wiąże się z Andrzejem Jareckim. Odwiedza ciotkę Zofię Arciszewską w Londynie. Wraca do Polski jesienią i rozpoczyna w grudniu studia na Wydziale Reżyserskim w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi, gdzie otrzymuje pokój w akademiku na Bystrzyckiej. Bierze udział w historycznym sylwestrze, w trakcie którego ma miejsce „Powstanie i upadek Wolnej Republiki STS”.

 

1958

18 stycznia w STS-ie ma miejsce prapremiera Szopki Betlejemskiej, czyli Jasełek Polskich Narodowych na Rok Bieżący  – przedstawienia Andrzeja Jareckiego z piosenkami Andrzeja Jareckiego i Agnieszki Osieckiej. 16 grudnia razem z Danielem Szczechurą realizuje etiudę filmową Estees. Zaręcza się z Markiem Hłasko.

 

1959

Rodzice Agnieszki Osieckiej się rozwodzą.

 

1960

12 lutego w STS-ie prapremiera Orcia i Yale, czyli czekając na Świętego Mikołaja  – sztuki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Jerzego Markuszewskiego (utwór Osieckiej wraz z dwoma jednoaktówkami Andrzeja Jareckiego – Nowoczesny sierota  oraz Samozgon  – stanowi program Samo życie ). 13 marca w Teatrze Dramatycznym w Warszawie prapremiera Ptaków – przeróbki komedii Arystofanesa pióra Andrzeja Jareckiego i Agnieszki Osieckiej w reżyserii Konrada Swinarskiego. W listopadzie utwór Mój pierwszy bal  (sł. Agnieszka Osiecka, muz. Franciszka Leszczyńska) zostaje Radiową Piosenką Miesiąca.

 

1961

17 stycznia w Teatrze Telewizji odbywa się prapremiera Przesady  – wodewilu Agnieszki Osieckiej w reżyserii Konrada Swinarskiego. 4 stycznia i 25 października w STS-ie mają miejsce prapremiery dwóch wersji Oskarżonych  – „faktomontażu” Agnieszki Osieckiej i Andrzeja Jareckiego w reżyserii Jerzego Markuszewskiego.

 

1962

21 kwietnia w Zakopanem wychodzi za mąż za Wojciecha Frykowskiego. Przeprowadza się do męża do Radonic. Debiutuje książką – w serii Biblioteka Teatrów Amatorskich Ludowej Spółdzielni Wydawniczej ukazuje się śpiewnik Kolory. Piosenki estradowe  (na głos z fortepianem ), który opracowuje muzycznie Edward Pałłasz. Za Oskarżonych  otrzymuje Wieniec Laurowy – główną nagrodę na Festiwalu Teatrów Małych Form w Sarajewie.

 

1963

Wespół z Janem Borkowskim zaczyna prowadzić Radiowe Studio Piosenki. W trakcie pierwszej edycji Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu otrzymuje nagrodę indywidualną za Piosenkę o okularnikach oraz wyróżnienia za piosenki Solo na kontrabasie , Kochankowie z ulicy Kamiennej , Czerwony Kapturek , Gdzie jest szlagier, Ulice wielkich miast  i Białe małżeństwo . Kupuje łódź motorową i zamierza wraz z Janem Borkowskim popłynąć Wisłą z Warszawy na Mazury. 12 października rozwodzi się z Wojciechem Frykowskim. Otrzymuje Nagrodę Literacką ZAiKS-u. Pisze libretto Opery spod ciemnej gwiazdy, nad którą pracuje wraz z Adamem Sławińskim. Od grudnia zaczyna opracowywać dla Teatru Telewizji Listy śpiewające , które będzie tworzyć razem z Adamem Sławińskim i Andrzejem Kurylewiczem w latach 1964–1970 (większość spektakli wyreżyseruje

Olga Lipińska).

 

1964

Wdaje się w dwuletni romans (od pewnego momentu już tylko listowny) z Jeremim Przyborą. 5 kwietnia otrzymuje Złotą Odznakę Zrzeszenia Studentów Polskich. 16 czerwca w Teatrze Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie ma miejsce prapremiera Niech no tylko zakwitną jabłonie  – sztuki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Jana Biczyckiego. Na II KFPP w Opolu Agnieszka Osiecka otrzymuje nagrodę specjalną za piosenkę Nim wstanie dzień . Z Aliną Janowską jedzie na wakacje do Bułgarii. Za Niech no tylko zakwitną jabłonie  otrzymuje główną nagrodę na Festiwalu Polskiej Dramaturgii Współczesnej.

 

1965

Wyjeżdża do Londynu. Z Janem Borkowskim odbywa podróż po Szwecji. Na III KFPP w Opolu otrzymuje trzecią nagrodę za piosenkę Jak na Paryż. Publikuje Wyszłam i nie wróciłam  – zbiór własnych ballad i piosenek na głos z fortepianem.

 

1966

Na IV KFPP w Opolu otrzymuje nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za Piosenkę Na całych jeziorach ty oraz drugą nagrodę w koncercie „Premiery” za piosenkę Dookoła noc się stała. Polskie Nagrania wydają płytę Piosenki Agnieszki Osieckiej. Tomira Łepkowska redaguje antologię Zupełnie jak w piosence… Kompozycje estradowe – wybór tekstów na głos i fortepian Jarosława Abramowa, Andrzeja Jareckiego i Agnieszki Osieckiej. 16 października w Urzędzie Stanu Cywilnego Warszawa Praga-Południe Osiecka wychodzi za mąż za Wojciecha Jesionkę. W Teatrze Słowa „Meluzyna” w Rzeszowie ma miejsce prapremiera Zamienię księżyc na parę butów – utworu estradowego Agnieszki Osieckiej.

 

1967

Agnieszka Osiecka otrzymuje nagrodę Prezesa Komitetu ds. RTV za cykl programów Listy śpiewające. W listopadzie dostaje stypendium Fundacji Forda i wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych. Poznaje środowisko hipisowskie w Nowym Jorku.

 

1968

W styczniu odwiedza Chicago, wraca do Nowego Jorku. W kwietniu jedzie do San Francisco, Santa Fe, Los Angeles – pomieszkuje u Henryka Grynberga, ostatni raz w życiu spotyka Marka Hłaskę, Wojciecha Frykowskiego i Krzysztofa Komedę. 13 czerwca w Teatrze Ateneum ma miejsce prapremiera Apetytu na czereśnie – sztuki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Zdzisława Tobiasza, z muzyką Macieja Małeckiego, z którym Agnieszka Osiecka zacieśnia w tym czasie znajomość.

 

1969

31 maja w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie ma miejsce prapremiera Gwiazd i winogron – sztuki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Mariana Jonkajtysa. Agnieszka Osiecka publikuje powieść dla dzieci Dzień dobry, Eugeniuszu.

 

1970

23 stycznia rozwodzi się z Wojciechem Jesionką. Publikuje Listy śpiewające – zbiór scenariuszy telewizyjnych. Wydaje pierwszą w życiu powieść – Zabiłam ptaka w locie . Przygotowuje widowisko estradowe Trzynogi  dla Telewizji Polskiej. W Polskim Radiu premierę ma jej baśń muzyczna Głaz, motyl i śmierć, która w wersji telewizyjnej nosi tytuł Gusła ’70, czyli Motyl, Głaz i Śmierć . Na VIII KFPP otrzymuje nagrodę Przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu za Zielono mi oraz nagrodę dziennikarzy za W żółtych płomieniach liści . Trwający od jakiegoś czasu romans z Danielem Passentem staje się dla niej coraz ważniejszy. Jesień spędza w Londynie. 27 grudnia w Teatrze Polskiego Radia odbywa się prapremiera Łotrzyc –  sztuki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Zbigniewa Kopalki.

 

1971

W życiu Agnieszki Osieckiej rok pełen napięć natury osobistej. Dzięki pomocy ojca kończy remontować segment w Falenicy (na ulicy Oliwkowej 27a) i przeprowadza się do niego wraz z Danielem Passentem.

 

1972

Wymyśla hasło reklamowe „Coca-cola to jest to”. Na X KFPP otrzymuje nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Opola za Z kujawiakiem. Publikuje powiastkę dla dzieci Dixie . 15 lipca w Teatrze Rozmaitości w Warszawie ma miejsce prapremiera Dziś straszy  – sztuki Agnieszki Osieckiej

w reżyserii Witolda Skarucha. Dla Telewizji Polskiej przygotowuje widowisko z piosenkami Zielnik śpiewający . Wyjeżdża do Moskwy, gdzie zabiega o kolejne przedstawienia w Teatrze Sowremiennik. Jest w ciąży – prowadzi dziennik stanowiący jednocześnie list do oczekiwanego dziecka.

 

1973

5 lutego w Szpitalu na Szaserów Agnieszka Osiecka rodzi córkę Agatę Passent. Na XI KFPP otrzymuje wyróżnienie za piosenkę Diabeł i raj . Na XIII Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie otrzymuje Grand Prix za piosenki Diabeł i raj  oraz Małgośka . 10 października otrzymuje od Ministerstwa Obrony Narodowej Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju. W Teatrze Telewizji ma miejsce premiera spektaklu Chleb , ponadto jej teksty współtworzą przedstawienia

Deszcz i pogoda  oraz O człowieku, który miał jedną nogę krótszą.

 

1974

23 marca w STS-ie premiera Łotrzyc – sztuki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Macieja Englerta. Agnieszka Osiecka publikuje powiastkę dla dzieci Wzór na diabelski ogon.

 

1975

4 maja w Teatrze Lalki i Aktora im. Hansa Christiana Andersena w Lublinie ma miejsce prapremiera Dixi – sztuki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Bogusława Kierca. Agnieszka Osiecka publikuje wespół z Danielem Passentem utwory dla dzieci Pantoflisko oraz Thursday and Friday.

 

1976

W Teatrze Telewizji premiera Łotrzyc, a w Państwowej Operze Bałtyckiej w Gdańsku wystawione zostają Reanimacja oraz Tytania i Osioł z tekstami Agnieszki Osieckiej. 27 listopada w Teatrze Polskim w Bydgoszczy ma miejsce prapremiera Najpiękniejszego w całej wsi – sztuki Agnieszki

Osieckiej w reżyserii Matyldy Krygier. Wraz z Danielem Passentem i Agatą przeprowadzają się na Żoliborz, do domu przy ulicy Jakiela 8.

 

1977

23 maja umiera Wiktor Osiecki. Agnieszka Osiecka publikuje zbiór satyr Sztuczny miód. Na XVII Międzynarodowym Festiwalu Interwizji w Sopocie otrzymuje drugą nagrodę za piosenkę Nie spoczniemy. Na XV KFPP w Opolu odbywa się koncert Nastroje, nas troje z piosenkami Jonasza Kofty, Agnieszki Osieckiej i Wojciecha Młynarskiego. Dla Telewizji Polskiej Agnieszka Osiecka realizuje Sentymenty – cykl programów z piosenkami, nad którym pracuje w latach 1977–1979.

 

1978

Czas zawirowań rodzinno-uczuciowych: Agnieszka Osiecka poznaje Zbigniewa Mentzla i zakochuje się w nim.

 

1979

Publikuje zbiór wierszy Imionnik z kwiatem. Daniel Passent otrzymuje stypendium Niemana na Harvardzie – Agnieszka Osiecka jedzie z nim i córką do Ameryki, ale w grudniu opuszcza rodzinę i wraca do Warszawy.

 

1980

Przeprowadza się do matki, do mieszkania przy ulicy Dąbrowieckiej 25/3. Przygotowuje Szeptankę – program z telewizyjnego cyklu Spotkań lirycznych.

 

1981

27 marca w Teatrze Polskiego Radia odbywa się prapremiera Masażu twarzy – monologu scenicznego Agnieszki Osieckiej w reżyserii Stanisławy Grotowskiej i wykonaniu Anny Seniuk. Osiecka wydaje tomik poetycki Wada serca. W maju na Estradzie Śląskiej w Katowicach odbywa się prapremiera Świnki – sztuki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Barbary Katarzyny Radeckiej.

 

1983

Rozpoczyna współpracę z Sewerynem Krajewskim przy programie Z pamiętnika szalonej gospodyni – telewizyjnym cyklu z piosenkami, który będzie realizowany w latach 1983–1984.

 

1984

Agnieszka Osiecka wydaje utwór dla dzieci Zaszumiało jesienią.

 

1985

Publikuje Szpetnych czterdziestoletnich, utwór dla dzieci Kolęda myszki i tom wierszy Żywa reklama. Przez kilka miesięcy prowadzi dziennik, w którym relacjonuje bieżące wypadki internowanemu Adamowi Michnikowi.

 

1986

Wydaje powieść dla dzieci Szczególnie małe sny. Pisze songi dla Teatru Współczesnego im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu do adaptacji Sztukmistrza z Lublina Isaaca Bashevisa Singera.

 

1987

5 marca w trakcie VIII Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu ma miejsce prapremiera Białej bluzki – monodramu Osieckiej, wyreżyserowanego przez Magdę Umer, a wykonanego przez Krystynę Jandę. Na XXIV KFPP Agnieszka Osiecka otrzymuje nagrodę dziennikarzy za piosenkę Polska Madonna. W grudniu we wrocławskim Teatrze Współczesnym prapremiera Jasełek ’87. Ach, ubogi żłobie…  – utworu Agnieszki Osieckiej w reżyserii Macieja Domańskiego.

 

1988

Agnieszka Osiecka publikuje Białą bluzkę  i utwór dla dzieci Ptakowiec. Wespół z Krystyną Sienkiewicz wydaje Haftowane gałgany . 26 czerwca w Teatrze Dramatycznym w Elblągu prapremiera Damy z walizką  – sztuki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Konrada Szachnowskiego. Jesienią ma się odbyć ślub Agnieszki Osieckiej z Michałem Kottem, ale narzeczony w ostatniej chwili odwołuje uroczystość.

 

1989

Na XXVI KFPP Osiecka otrzymuje nagrodę Przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu za wybitną twórczość literacką. Publikuje powieść Czarna wiewiórka . Grażyna Pieczuro robi dla Telewizji Polskiej film dokumentalny Agnieszka o Agnieszce Osieckiej.

 

1990

Na XXVII KFPP otrzymuje wyróżnienie za piosenkę Moja młodość.  Publikuje Białe zeszyty  – album z piosenkami na głos z fortepianem, powieść dla młodzieży Salon gier, zbiór felietonów Zabawy poufne  i wybór wierszy oraz piosenek Śpiewające piaski .

 

1991

15 czerwca w Teatrze Miejskim w Gdyni ma miejsce prapremiera Znajomych znajomych  – sztuki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Ryszarda Majora. We współpracy z Anną Szałapak i Zygmuntem Koniecznym Agnieszka Osiecka pisze Opisanie szopki krakowskiej wzniesionej przez mistrza sztuki rzeźbiarskiej Macieja Moszewa obecnie przebywającego w Prowansji.

 

1992

Publikuje książkę autobiograficzną Rozmowy w tańcu. 26 września w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie odbywa się prapremiera Śnieżycy  – sztuki Agnieszki Osieckiej według Śniegu  Stanisława Przybyszewskiego, w reżyserii Zygmunta Koniecznego. W Teatrze Wielkim ma miejsce prapremiera Pana Marimby  – opery dla dzieci powstałej we współpracy z Agnieszką Osiecką.

 

1993

Agnieszka Osiecka publikuje Białą bluzkę. Stworzonko . Wespół z Zofią Nasierowską wydaje Fotonostalgię. Znani i lubiani w obrazie i anegdocie.

 

1994

Otrzymuje nagrodę Programu III Polskiego Radia im. Mateusza Święcickiego oraz Nagrodę Artystyczną Polskiej Estrady Prometeusz ’94. Ryszard Pracz wydaje Teatr Satyryków STS  (1954–1975) – historię STS-u i wybór tekstów STS-owych, w tym tekstów Agnieszki Osieckiej.

16 czerwca umiera Maria Osiecka. Agnieszka Osiecka poznaje André Ochodlo i angażuje się w znajomość z nim oraz w jego sopocki teatr. 20 listopada w Teatrze Telewizji dla Dzieci ma miejsce prapremiera Szczególnie małych snów  – adaptacji powiastki Agnieszki Osieckiej w reżyserii Igora Mołodeckiego.

 

1995

4 sierpnia w Teatrze Atelier w Sopocie ma miejsce prapremiera Wilków – musicalu według powieści Isaaca Bashevisa Singera z songami Agnieszki Osieckiej, w reżyserii André Hübnera-Ochodlo. Agnieszka Osiecka pisze songi również do wystawianego w Teatrze Atelier Apetytu na śmierć według Zoo Story  i Piaskownicy  Edwarda Albee’ego.

 

1996

8 czerwca w Teatrze Nowym w Zabrzu ma miejsce premiera Listów śpiewających – utworu Agnieszki Osieckiej w reżyserii Zbigniewa Stryja. Agnieszka Osiecka publikuje album z impresjami fotograficznymi Na początku był negatyw  oraz książkę z wierszami Sentymenty . Magda Umer nagrywa Rozmowy o zmierzchu i świcie  – cykl wywiadów telewizyjnych z Agnieszką Osiecką. Pierwsze zmontowane odcinki Umer pokazuje Osieckiej 9 października – w trakcie spotkania z okazji jej sześćdziesiątych urodzin. Jesienią Agnieszka Osiecka wyjeżdża z André Hübnerem-Ochodlo na Majorkę.

 

1997

7 marca Agnieszka Osiecka umiera. Zostaje pośmiertnie odznaczona przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, a jej imię otrzymuje studio koncertowe Programu III Polskiego Radia w Warszawie, Teatr Atelier w Sopocie oraz nagroda dla uczestników konkursu Olsztyńskie Spotkania Zamkowe „Śpiewajmy Poezję”.